A peu près
Op 36.000 kilometer hoogte, à peu près, hangt een stuk techniek dat mij toelaat de Belgische radio en televisie te bekijken en te beluisteren naar hartelust. Dat is al drie jaar lang zo en was voor mij een geschenk uit de hemel. Nu weet ik dat de hemel 36.000 kilometer ver is. A peu près.
Van Kanaal 2 had ik nog nooit gehoord, Tom Waes was voor mij een nobele onbekende, het programma de slimste mens was een openbaring, de herhalingen van Alles kan beter waren voor mij volledig nieuw. Dus U ziet, keuze te over, ik leefde in de jaren stillekes op televisiegebied.
Dezer dagen loopt er een programma dat inspeelt op de crisis en de vereenzaming. Komen eten! is een prachtidee om met zijn allen samen goedkoper te eten en dat niet alleen te hoeven doen. De kijker wordt op de proef gesteld middels vier randdebielen die niets beter omhanden hebben dan naar kookprogramma’s te staren en denken: Alles kan beter.
Hier maken we er een familiespel van. De eerste die de kamer verlaat, braakt, een schoen in het telvisietoestel plant verliest. Tot hiertoe hebben we nooit het eerste reclameblok gehaald.
Gisteren meende een deelnemer van een boom te moeten vreten en vol overtuiging te declameren: Dit smaakt naar een Pommerol, St Emilion. Achteraf waren de glazen te klein, de borden te groot, de tonijn smaakte naar kalkoen en de gastvrouw was iets te veel afwezig naar zijn zin. Het mens stond te koken opdat gij uw buik kon rondvreten en achteraf uw krietiek kon uitbraken! Verder weet ik het niet want het kokhalzen deed mij alweer het onderspit delven in dit voor de rest leuke spel.
Behalve een prijs voor het koken is er nog een eervolle vermelding voor de diegene die het meest aantal keren het aanhangsel -tje uit zijn strot geperst krijgt. Veel vreet of drank kan daar volgens mij niet op tafel komen. Het zijn steevast: glaasjes wijn, visschoteltjes, dessertjes, mosseltjes, kreeftjes (terwijl er een knoert van een kreeft levend wordt gekookt), pladijsjes, aardappeltjes, stoofpotjes en andere kost met de plopafmetingen.
Gelukkig was er nog Plat préféré alwaar gekookte aardappelen met stoofvlees op het menu stonden.
Was getekend
Reacties
6 Reacties op “A peu près”
Reageer
Het is een nieuwe rage ja, kookprogramma’s. Hier in Nederland ook.
Ik ben er niet blij mee. Ten eerste kijk ik nooit tv dus voor mij hoeft het niet, en ten tweede vrees ik dat echtgenoot en kinderen vooral ontevreden worden met de gewone, gezonde, Hollandse no-nonsense pot die ze van mij voorgeschoteld krijgen.
Hahaha die -tje-manie, die woedt in heel België, als je het mij vraagt. Viel me meteen al op toen ik hier pas woonde, dat de helft van de woorden verkleinende achtervoegsels krijgen. Vooral door dames trouwens. Soort vreemde beleefdheid? Geen idee wat het is. Maar dat braak&schoenspel, dat is best een leuke. Zou ik bijna zenders voor willen hebben, zodat ik tv kan kijken.
mmm geef mij ook maar plat preferé. Ik hou niet zo van die Big Brother-achtige kookprogramma’s
Bizar idee, nog voor je jouw TV hebt moeten verkopen vanwege crisis, gaan zitten kijken wat je in het stadium daarna zult moeten eten.
ingesneeuwd?
Ik hou het echt ook niet langer dan een paar minuten vol. Het is ook zó doorzichtig! Er zit haast altijd een begripvolle ruimdenkende tussen. Als tegengewicht voor de obligate betweterige blaasbalg-van-dienst, waarschijnlijk. Die doet duidelijk enkel mee omdat hij/zij zich graag superieur voordoet en de indruk wil geven verstand van eten/drinken te hebben. En dan is er meestal nog het kneusje, om de underdoglovers tevreden te stellen. Een mens zou er de eeetlust bij verliezen…